Kącik logopedy

DRODZY RODZICE!

W NASZYM KĄCIKU LOGOPEDYCZNYM ZNAJDZIECIE RADY

ORAZ PROPOZYCJE ĆWICZEŃ

 I ZABAW USPRAWNIAJĄCYCH, WSPOMAGAJĄCYCH WYMOWĘ, 

KTÓRE MOŻECIE WYKONYWAĆ Z DZIECKIEM W DOMU, 

JAK RÓWNIEŻ INNE CIEKAWOSTKI Z DZIEDZINY LOGOPEDII.  

                                                                           neurologopeda  -   Barbara Kloc 

..

.

.

.^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^.

.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^.

.

WIERSZYKI SŁOWNO – RUCHOWE

 

Przy tego rodzaju wierszykach mówimy tekst i jednocześnie wykonujemy ruchy, o których mowa w wierszu lub dotykamy wspominanej części ciała

 

Co dzień rano buzię myję,

Czoło, oczy, uszy, szyję.

Rękę lewą, rękę prawą.

Nogę jedną, drugą całą.

Później ubiorę ubranko

I już idę na śniadanko.

.

Tu mam nóżki do tupania

A tu ręce do klaskania.

Tu mam oczy do patrzenia

A tu buzię do mówienia.

Tu mam brzuszek do jedzenia

Tu kolanka do klęczenia.

Tu mam uszy do słuchania,

A tu nosek do wąchania.

Tra la la to jestem ja!

.

Tu paluszek, tu paluszek

Kolorowy mam fartuszek.

Tutaj rączka, a tu druga.

A tu oczko do mnie mruga.

.

Tu jest buźka, tu ząbeczki,

Tu wpadają cukiereczki.

Tu jest nóżka i tu nóżka.

Chodź zatańczyć jak kaczuszka.

.

Niedźwiadek (na melodię Mam chusteczkę haftowaną )

Prawa łapka, lewa łapka, ja jestem niedźwiadek!

Prawa nóżka, lewa nóżka, a tu jest mój zadek!

Lubię miodek, kocham miodek, podbieram go pszczółkom!

Prawą łapką, lewą łapką a czasami rurką!

     

 

Bibliografia:

  1. Anna Tońska – Mrowiec „Języczkowe przygody i inne bajeczki logopedyczne” wydawnictwo Harmonia
  2. Iwona Rutkowska- Błachowiak „Gimnastyka buzi na wesoło” wydawnictwo Bonami

.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

..

Leśne ludki <- kliknij

.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^....

...

Rymowanki logopedyczne  <- kliknij

.

.^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^....

.

Czytajmy, czytajmy, czytajmy

Niech nie martwi nas fakt, iż pociecha ukochała jedną z nich i prosi notorycznie o jej powtarzanie. Zaczynajmy od książeczek w twardych oprawach. Wraz z wiekiem dobierajmy książeczki dydaktyczne zapoznające dziecko z różnymi tematami: zwierzęta, warzywa, owoce, kolory. Nazywajmy przedmioty w nich zawarte i opisujmy sytuacje operując prostymi zdaniami. Prośmy dzieci o wskazywanie przedmiotów czy zwierząt wcześniej pokazanych im na obrazku.

 

Uczmy prostych wierszyków i piosenek

Recytujmy wierszyki z dużą ilością wyrazów dźwiękonaśladowczych. Chwalmy dziecko za próby powtarzania tych dźwięków. Poniżej zamieszczam przykładowy wierszyk.


Zwierzęce gadanie
-Co mówi bocian, gdy żabkę zjeść chce? Kle, kle, kle.
-Co mówi żaba, gdy bocianów tłum? Kum, kum, kum.
-Co mówi kotek, gdy mleczka by chciał? Miau, miau, miau
-Co mówi kura, gdy znosi jajko? Ko, ko, ko.
-Co mówi kogut, gdy budzi się w kurniku? Ku-ku-ryku.
-Co mówi koza, gdy jeść jej się chce? Me, me, me.
-Co mówi krowa, gdy brak jej tchu? Mu, mu, mu.
-Co mówi piesek, gdy kość zjeść by chciał? Hau, hau, hau.
-Co mówi baran, gdy spać mu się chce? Be, be, be.
-Co mówi ryba, gdy powiedzieć chce?
Nic! Przecież ryby nie mają głosu!

J. Beszczyński

 

Rysujmy i malujmy z dzieckiem

Rysując z dzieckiem, mówmy co kreślimy – „…teraz rysujemy kotka. To jest głowa, tu są oczy, nos…”. Zachęcajmy dziecko do wypowiedzi nt. rysunku.

Jeśli dziecko ogląda telewizję, to oglądajmy ją wspólnie, wybierajmy programy właściwe dla wieku dziecka. Komentujmy wydarzenia pojawiające się na ekranie, rozmawiajmy na ich temat.
Zachęcajmy swoje dziecko do mówienia (nie zmuszajmy!); chwalmy je za każdy przejaw aktywności werbalnej; dostrzegajmy każde, nawet najmniejsze osiągnięcie, nagradzając je pochwałą.

 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

.

Przygotowanie przed wywołaniem głosek „k” i „g”

 

Ćwiczenia usprawniające (wzmocnienie mięśni tyłu języka)

  • Ziewanie przy szeroko otwartych ustach
  • Wdychanie powietrza nosem i wydychanie ustami podczas szerokiego otwierania ust
  • Picie gęstych napojów przez długą i cienką słomkę
  • Przysysanie drobnych papierków przez rurkę i przenoszenie ich na planszę
  • Opieranie języka o dolne zęby
  • Unoszenie języka do podniebienia miękkiego i twardego
  • Podwijanie języka
  • Ssanie cukierka (środkiem języka)
  • „koci grzbiet” (opieranie języka o dolne zęby i cofanie go w głąb jamy ustnej, by nastąpiło uniesienie grzbietu języka do góry)
  • Układanie czubka języka za górnymi zębami i opuszczanie go do dziąseł dolnych podczas szerokiego otwierania jamy ustnej
  • Mlaskanie całą powierzchnią języka przy opuszczonej żuchwie
  • Przyklejanie całego języka do podniebienia przy szeroko otwartych ustach, a następnie energiczne opuszczanie przodu języka w dół.

 

.^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

.

Przygotowanie przed wywoływaniem głosek szeregu szumiącego („sz”, „ż”, „cz”, „dż”)

.

Ćwiczenia języka

  • Dotykamy palcem lub łyżeczką podniebienia tuż za górnymi zębami, nazywając je „zaczarowanym miejscem”, „parkingiem”, w którym język (krasnoludek, samochód)powinien przebywać, gdy mamy zamkniętą buzię,
  • Wysuwanie języka do przodu (jak u lekarza), Wysuwanie szerokiego języka na zewnątrz jamy ustnej,
  • Żucie brzegów języka zębami tronowymi (żeby rozciągnąć jego powierzchnię),
  • Masaż języka – wysuwanie i cofanie języka przez lekko zwarte zęby,
  • Unoszenie języka na górną wargę (język wąski, wydłużony, zęby widoczne),
  • Unoszenie języka za górne zęby (język wąski)
  • Cofanie języka za wałek dziąsłowy,
  • kierowanie języka w kąciki ust (zęby widoczne),
  • kląskanie językiem – naśladowanie odgłosu konia uderzającego kopytami o bruk,
  • „liczenie ząbków” – dotykanie czubkiem języka górnych zębów po wewnętrznej stronie, , raz w lewą stronę
  • podczas szerokiego otwierania jamy ustnej,
  • „mycie ząbków” – oblizywanie językiem górnych zębów po wewnętrznej stronie zamkniętych, a następnie otwartych ustach,
  • „zaczarowany język” – przytrzymywanie przez kilka sekund czubka języka na podniebieniu przy szeroko otwartych ustach,
  • „krasnoludek zagląda do gardła” – cofanie języka w głąb jamy ustnej, zaczynając od górnych zębów, a kończąc na podniebieniu miękkim,
  • Zlizywanie czubkiem języka z podniebienia np. nutelli (przy szeroko otwartych ustach),
  • Ssanie czubkiem języka na podniebieniu małego pudrowego cukierka lub opłatka naśladowanie ssania pożywienia,
  • Przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu rodzynek, pastylek pudrowych, cukierków z zagłębieniem w środku,
  • „język malarzem” – język to pędzel, którego czubkiem dzieci mają naśladować malowanie różnych wzorów (kropek, kółek, linii, kwadratów, trójkątów). Moczenie „pędzla” w farbie oznacza dotykanie czubkiem języka wałka dziąsłowego. Płukanie „pędzla” to oblizywanie językiem dolnych dziąseł od wewnętrznej strony,
  • „karuzela” – włóż język między wargi a dziąsła i zakręcić nim raz w prawą,
  • „słoń” – dosięgnij językiem (jak słoń trąbą) do ostatniego zęba na górze i na dole, z prawej i lewej strony,
  • „wahadełko” – kierowanie czubka języka w kąciki ust,
  • „młotek” – wbijamy gwoździe w ścianę. Spróbuj zamienić język w młotek i uderzaj o dziąsła tuż za górnymi zębami, naśladując wbijanie gwoździa,
  • Wysuwamy język na brodę, zwijamy w „łyżeczkę” i chowamy do buzi,
  • „schodki” – czubek języka dotyka górnych jedynek, górnej wargi, a następnie nosa (buzia otwarta),
  • Masaż podniebienia – język jest masażystą i masuje podniebienie od zębów w stronę gardła i z powrotem,
  • Naśladowanie różnych zwierząt:

- „krokodyl” – szerokie otwieranie buzi, wysuwanie żuchwy do przodu, naśladowanie „kłapania paszczą”,

- „krowa” – naśladowanie przeżuwania trawy,

- „zły pies” – zagryzanie górnymi siekaczami dolnej wargi, udawanie warczenia psa,

- „wyjący pies” – naśladowanie wycia psa do księżyca (a-u, a-u),

- „konik” – kląskanie czubkiem języka o wałek dziąsłowy,

- „króliczek” – próby utrzymania kredki między górną wargą , a nosem,

- „kameleon” – jak najdłuższe wysuwanie języka i chowanie go do buzi,

- „żabka” – robienie z buzi dużego balonu, naciskanie lekko palcami na policzki, stopniowe wypuszczanie powietrza,

  • Wydmuchiwanie powietrza poprzez język zwinięty z tzw. Rynienkę,
  • Naśladowanie mlaskania,
  • Śpiewnie znanych melodii na sylabach: la, lo, le, lu, ly.

 

Ćwiczenia warg

  • Oblizywanie warg,
  • „ryjek świnki” – wysuwanie zaokrąglonych warg do przodu (zęby widoczne),
  • Rozchylanie warg jak przy uśmiechu,
  • „całuski” – cmokanie ustami,
  • „balonik” – nadymanie policzków, usta ściągnięte,
  • „zmęczony konik” – parskanie wargami,
  • „kto silniejszy?” – napinanie warg w pozycji rozciągniętej. Dwie osoby siedzące naprzeciw siebie trzymają ustami kartkę papieru i każdy ciągnie w swoją stronę,
  • „wąsy” – wysuwanie warg jak przy wymawianiu „u”, położenie na górnej wardze słomki lub ołówka i próby jak najdłuższego utrzymania,
  • „drzwi do domu” – buzia to domek dla krasnoludka, a wargi to drzwi do domku. Pokaż jak wargi ściągnięte do przodu , otwierają się i zamykają,
  • „straż pożarna” – wyraźne wymawianie w parach: e o oraz a u,
  • Wydawanie odgłosów:

- krowy – mu, mu

- kukułki – kuku, kuku

- sowy – hu, hu

- psa – hau, hau

- rybki – plum, plum

- pukania – puk, puk

- uderzania – buch, buch

- chodzenia – tupu, tupu

  • „pyszczek rybki” – wysuwanie warg do przodu, a następnie naprzemienne ich zamykanie i otwieranie,
  • „ryjek” – układanie warg w kształcie ryjka, a następnie ich rozsuwanie w uśmiechu
  • Gra na trąbce z szerokim ustnikiem, flecie, harmonijce ustnej.

 

..

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ .

,.

Przygotowanie przed wywoływaniem głosek szeregu syczącego („s”, „z”, „c”, „dz”)

 

Ćwiczenia języka

  • Wysuwanie języka do przodu (jak u lekarza)
  • Język szeroki, język wąski,
  • Ułożenie języka za dolnymi zębami,
  • Cofanie języka w głąb jamy ustnej,
  • Liczenie dolnych zębów czubkiem języka po wewnętrznej stronie,

Powyższe ćwiczenia przy szeroko otwartej buzi („jak lew”)

  • Oblizywanie językiem wewnętrznej powierzchni dolnych zębów,
  • Dotykanie czubkiem języka wewnętrznej powierzchni dolnych siekaczy z równoczesnym wybrzmiewaniem głoski „e”,
  • Zlizywanie czubkiem języka dżemu lub nutelli z dolnych dziąseł,
  • „wymiatanie śmieci” – energiczne wyrzucanie czubka języka zza dolnych zębów.

 

Ćwiczenia oddechowe

  • Dmuchanie na chorągiewki i wiatraczki,
  • „tańczący płomyczek” – dmuchanie na płomień świecy w odległości niepozwalającej zdmuchnąć płomyka, lecz wygiąć go,
  • Dmuchanie na papierowe łódki pływające w misce z wodą,
  • Zawody „kto dmuchnie dalej” – zdmuchiwanie kulek waty z ręki,
  • Wydmuchiwanie baniek mydlanych,
  • Dmuchanie na papierowe ozdoby zawieszone na nitkach o różnej długości ponad głową ćwiczącego,
  • „wyścigi samochodowe” – dmuchanie na papierowe kulki po wytyczonej trasie narysowanej na podłodze,
  • „mecz piłkarski” – przedmuchiwanie piłeczki pingpongowej do osoby siedzącej naprzeciwko,
  • „gotowanie wody” – dmuchanie przez rurkę do wody, aby tworzyły się pęcherzyki powietrza,
  • Nadmuchiwanie balonów, zabawek i piłek,
  • Próby gwizdania
  • Zdmuchiwanie lekkiego przedmiotu z ręki, np. piórka, kłębka waty, papierowej kulki,
  • Rozdmuchiwanie: Chrupek, ryżu, kaszy, kawałków styropianu,
  • Gra na instrumentach: organkach, trąbce, gwizdku,
  • Gra na grzebieniu owiniętym cienką bibułką,
  • Dmuchanie na piórko, aby unosiło się ponad głową osoby ćwiczącej,

 

Ćwiczenia warg

  • Rozchylanie warg jak w uśmiechu – wargi płaskie, przylegają do zębów (zęby widoczne),
  • Rozciąganie warg do uśmiechu i wymawianie głoski „i”,
  • Naprzemienny uśmiech z pokazywaniem zębów, a następnie zasłanianie ich wargami,
  • Układanie ust do uśmiechu i powrót do pozycji neutralnej,
  • Gimnastyka warg i języka (wysuwanie języka do przodu, uśmiechanie się),
  • Wydawanie odgłosów z rozciągniętymi kącikami ust:

- kozy – me, me

- barana – be, be

- kurczątka – pi, pi

- śmiechu – hi, hi

  • Pokazywanie szerokiego uśmiechu, a następnie ściąganie ust, jak przy głosce „u”

 

.

.^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ .

.

Przygotowanie przed wywoływaniem głoski r

 

Ćwiczenia języka

  • „pokaż łopatę” (wysuwanie szerokiego języka z ust),
  • „zaglądanie językiem do gardła” (cofanie szerokiego języka wzdłuż podniebienia),
  • „jedzie konik” (coraz szybsze kląskanie językiem o podniebienie twarde),
  • Mlaskanie (wielokrotne odrywanie języka przyklejonego całą powierzchnią do podniebienia),
  • Naśladowanie ssania cukierka czubkiem języka,
  • Zlizywanie z przedniej części podniebienia twardego przyklejonego kawałka czekolady,
  • Odklejanie językiem chrupek kukurydzianych z podniebienia,
  • Szybkie unoszenie i opuszczanie języka (w kierunku górnych i dolnych zębów), przy szeroko otwartych ustach i nieruchomej żuchwie,
  • „czesanie języka” (wysuwanie i wsuwanie go między lekko rozwarte zęby),
  • „żucie” języka,
  • „masaż” języka poprzez zagryzanie czubka języka zębami,
  • „ostrzenie” czubka języka o górne zęby, przy szeroko otwartych ustach,
  • Szybkie wypowiadanie głoski „l”,
  • Szybkie i kilkukrotne wybrzmiewanie „ly” z językiem uderzającym o górną wargę,
  • Uniesienie języka do wałka dziąsłowego, a następnie mocne dmuchnięcie na czubek języka, aż do pojawienia się „tr”,
  • Zdmuchiwanie skrawków papieru z czubka języka: kawałek papieru umieszczamy na czubku języka za górnymi zębami: wargi rozchylone. Polecamy dziecku dmuchnąć na język energicznie wymawiając „t”. Powinno pojawić się „tr” i papierek odskoczy,
  • Mocne akcentowanie „t” podczas wybrzmiewania zbitek „tll” „tll”, „tll”, „trl” najpierw szeptem, a potem głośno,
  • Powtarzanie szeptem, a następnie głośno

- la, la, la, trala

- lo, lo, lo, trlo,

- lu, lu, lu, trlu,

- Ie, le, le, trel,

- ly, ly, ly, tryl,

- li, li, li, tril

  • Szeptem i głośno wypowiadanie

Trla, trlo, trel, trlu, trly

  • Próby naśladowania odgłosów, zaczynając od szeptu:

- śpiewu ptaków – tri li li

- gry na trąbce – tra ta ta, tru tu tu, tre te te

- zepsutego zamaka karabinu tr tr tr, dr dr dr

- warczenia psa – wrr, wrr, wrr

- gruchanie gołębi – grr grr grr

- ruszającego traktora tur tur tur, tyr tyr tyr, pyr pyr pyr

- odlotu ptaków – fru, fru, fru

- ćwierkania wróbli – ćwir, ćwir, ćwir

- zatrzymywania konia – pr, pr, pr

- odgłosu świnki – chrum, chrum, chrum

- chrapania – chr, chr chr

- dzwoniącego tramwaju – dryń, dryń, dryń

- chrupania – chrup, chrup, chrup

- szorowania – szuru, szuru, szuru

- zapalania światła – pstryk

- łamania gałęzi – trach

 

Ćwiczenia warg

Naśladowanie odgłosów z otoczenia

  • Odczucia zimna – brrr, brrr, brrr
  • Ruszającego motocykla – brum, brum, brum
  • Parskania konia – prr, prrr, prrr
  • Energiczne pionowe poruszanie warg bokiem palca
  • Parskanie wargami z językiem wysuniętym między nimi
  • Pionowe ruchy palcami po wargach, naśladujące grę na gitarze lub harfie

 

.

.

.^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

.

ZABAWY BUZI I JĘZYKA DLA KAŻDEGO SMYKA
czyli
JAK ZABAWNE MINKI POMAGAJĄ W PIĘKNYM MÓWIENIU

 

Spróbuj pobawić się z dzieckiem przed lustrem wykonując ćwiczenia:

 

- wysuń język najdalej jak potrafisz
- rozciągnij szeroko wargi palcami
- pokaż jak się złościsz
- pokaż jak się martwisz
- unieś język w kierunku nosa
- opuść język w kierunku brody
- przesuwaj językiem od jednego do drugiego kącika ust
- spróbuj policzyć ząbki czubkiem języka
- „pomaluj” czubkiem języka podniebienie („sufit”), przesuwając nim od ząbków w kierunku   gardełka
- parskaj wargami -naśladuj rżenie konia
- kląskaj językiem
- zawarcz tak, jak ruszający motor
- zagraj palcami po wargach
- wydaj okrzyk Indianina, wymawiaj długo „o” i uderzaj dłonią o wargi
- wyciągnij do przodu wargi jak rybka
- wysyłaj głośne całusy do najbliższych
- przenoś słomką papierowe elementy, kulki waty, piórka itp.

.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

.

..

WSKAZÓWKI LOGOPEDYCZNE DLA RODZICÓW

 

Istotnym elementem profilaktyki wad wymowy jest świadomość Rodziców i najbliższego otoczenia dziecka. Poniżej prezentuję tzw. przykazania logopedyczne:
 

1. ZWRÓĆ UWAGĘ NA SPOSÓB ODDYCHANIA DZIECKA. Wdech i wydech przy spoczynku lub milczeniu powinien się odbywać przez nos. Jeśli przy oddychaniu dziecko ma otwartą buzię, powinno Cię to zaniepokoić.


2. BY DOBRZE MÓWIĆ, TRZEBA DOBRZE SŁYSZEĆ. Jeśli musisz powtarzać polecenie lub prośby kierowane do dziecka, sprawdź Jego słuch.


3. MÓWIĄC DO DZIECKA, NIE SPIESZCZAJ FORM WYRAZÓW. Tylko właściwa wymowa i zachowanie poprawnych form gramatycznych dadzą pożądany efekt .


4. ZWRÓĆ UWAGĘ NA BUDOWĘ JĘZYKA, WARG, POLICZKÓW, PODNIEBIENIA (miękkiego i twardego) oraz JĘZYK. Jeśli masz wątpliwości co do ich wyglądu, ułożenia, wielkości czy ruchliwości, udaj się do specjalisty po konsultację.


5. UCZ DZIECKO GRYZIENIA od momentu, gdy tylko zaczniesz podawać pokarmy stałe. Gryzienie marchewki, jabłka, skórki od chleba wpływa na prawidłowe połykanie pokarmów, ułożenie zębów i żuchwy oraz prawidłowe ruchy języka.

6. CODZIENNIE CZYTAJ DZIECKU NA GŁOS, przynajmniej 20 minut, dziecko poprawia swoją wymowę, doskonali ją, starając się naśladować to, co słyszy od otoczenia. Dzięki głośnemu czytaniu dorosłego dziecko także wzbogaca swoje słownictwo, ćwiczy pamięć werbalną, zdolność koncentracji uwagi.


7. PODCZAS CZYTANIA NIECH TWOJE DZIECKO OPOWIADA treść ilustracji, naśladuje różne odgłosy (np. szum wiatru, pukanie, odgłosy zwierząt). Wyrazy dźwiękonaśladowcze są doskonałym ćwiczeniem usprawniającym narządy artykulacyjne, przygotowują dziecko do wymowy kolejnych głosek.

8. ZACHĘCAJ DZIECKO DO NAUKI WIERSZY NA PAMIĘĆ ORAZ RYMOWANEK. Jest to doskonała forma ćwiczeń utrwalających wyrazistą wymowę. Rytm i koordynacja mają ogromne znaczenie dla rozwoju, płynnej zrozumiałej mowy.

9. WPROWADŹ DO ZABAWY GIMNASTYKĘ BUZI I JĘZYKA. Ćwiczenia logopedyczne nie muszą być nudne! Niech to będzie zabawa dla Ciebie i dziecka. Dodatkowo będzie to czas, jaki spędzicie razem i to już jest sukces. O tym, jak prowadzić tę gimnastykę, porozmawiaj z logopedą dziecka. On udzieli Ci fachowych wskazówek.

10. ĆWICZENIA WYKONUJCIE SYSTEMATYCZNIE. Tylko wtedy przyniosą one oczekiwany efekt. Ćwiczyć można zawsze i wszędzie, nie musi się to odbywać w wyznaczonym, ustalonym czasie. Jest to nawet niewskazane, gdyż dziecko nie powinno traktować takich ćwiczeń jak obowiązku.

11.STARAJ SIĘ BY ROZMOWA BYŁA PRZYJEMNOŚCIĄ.  Unikaj nieustannego poprawiania wymowy dziecka. Dziecko ciągle upominane wycofuje się z kontaktów słownych.

12. OGRANICZ OGLĄDANIE TELEWIZJI. Przekaz telewizyjny jest mało zrozumiały dla dziecka, zaburza myślenie logiczne oraz może być przyczyną dysleksji. Jeśli już staraj się wybierać wartościowe programy. Bądź  zawsze zorientowanym, co dziecko ogląda. Nie zostawiaj włączonego telewizora, jeżeli nikt go nie ogląda.

13. DBAJ O MOCNĄ WIĘŻ EMOCJONALNĄ. Głaskaj, przytulaj, chwal dziecko. Zachęca to do kontaktów werbalnych.

14. DBAJ O PRAWIDŁOWY ROZWÓJ RUCHOWY. Zachęcaj do biegania, wspinania się po drabinkach, jazdy na hulajnodze, rowerze, rolkach. Usprawniaj motorykę palców, poprzez wydzieranie, naklejanie, lepienie z plasteliny, malowania, rysowanie.

15. STARAJ SIĘ BY ZABURZENIE MOWY ZOSTAŁO USUNIĘTE PRZED PODJĘCIEM NAUKI SZKOLNEJ.  Uchroni to dziecko przed otrzymywaniem niższych ocen, wyśmiewaniem przez rówieśników-stresem.        .

.

.^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

.

Wadą wymowy, z której dziecko nie wyrośnie, i którą trzeba korygować jest seplenienie, a w przypadku dzieci jest to najczęściej seplenienie międzyzębowe. Polega ono na nieprawidłowej realizacji głosek [s,z,c,dz], na wsuwaniu języka między zęby podczas ich artykulacji. Przyczyną może być osłabienie mięśni języka, co koryguje się za pomocą ćwiczeń wymowy lub zbyt krótkie wędzidełko języka, co także wymaga ćwiczeń, a w niektórych przypadkach także zabiegu podcięcia wędzidełka. Seplenienie może być również wywołane krzywym zgryzem, który trzeba korygować u ortodonty lub zespołem trzeciego migdałka, który wymaga wizyty u laryngologa. 

Wady wymowy u dzieci wynikają często z nieprawidłowej budowy narządów mowy, które trzeba korygować. W przeciwnym razie wada będzie się pogłębiać. 

 

Rodzicu zadbaj o mój prawidłowy zgryz!

  

Nie pozwalaj bym podpierał żuchwę.

NAUCZ mnie nabierać powietrze nosem i wydychać ustami.       

Spraw, abym zawsze podczas zabawy zamykał usta.

OBSERWUJ tę czynność także podczas snu.

STARAJ się oduczyć mnie nawyku ssania palca, wargi itd.

NIE POZWALAJ abym obgryzał paznokcie, ołówki lub inne przedmioty!

Układając mnie do snu, PODKŁADAJ mi pod głowę NIEWIELKĄ poduszkę.

Przypominaj abym po każdym posiłku mył zęby!

Kiedy zasypiam nie podawaj mi do picia słodkich płynów.

 

 

 KUCHENNA LOGOPEDIA

 

Oto przykłady przyjemnych ćwiczeń, które można wykorzystać do usprawniania aparatu mowy. Jeśli chcesz, by Twoje dziecko miało sprawny język, wargi, policzki i podniebienia miękkiego.  Wykorzystaj czas spędzony w kuchni, podczas przygotowywania posiłku i zachęcaj je do następujących ćwiczeń:

 

1. Jedzenie paluszków bez przytrzymywania ich dłonią.

2. Wciąganie makaronu spaghetti bez użycia sztućców. 

3. Trzymanie zębami i wargami lekkich produktów na małej plastikowej łyżeczce. 

4. Picie jogurtu lub gęstego soku przez słomkę. 

5. Lizanie czubkiem języka dużych lizaków. 

6. Zlizywanie czubkiem języka rozsmarowanego na talerzu dżemu, nutelli itp. w kształcie np. koła, serca.

7. Przysysanie i przenoszenie za pomocą słomki różnych lekkich produktów spożywczych z jednej miseczki do drugiej np. kulek czekoladowych. Słomka powinna być przytrzymywania środkiem ust i nie powinna być przygryzana. Przenoszone przedmioty powinny być większe niż średnica słomki, by dziecko się nimi nie zachłysnęło!

8. Zbieranie czubkiem języka z talerza pojedynczych ziarenek ryżu preparowanego. 

9. Oblizywanie ust posmarowanych miodem, dżemu itp. 

.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ 

.

Ćwiczenia logopedyczne do wykorzystania przez rodziców w domu

.

DMUCHANKI
Jest wiele wariantów tej zabawy. Dmuchając, można poruszać wiatraczek, pocięte paski bibułki, zabawki zawieszone na nitkach. Można utrzymywać w górze piórko lub gasić świecę z coraz większej odległości.

PIŁKA DMUCHANA
Jest odmianą piłki nożnej. Na dwóch krańcach stołu ustawcie bramki szerokości ok. 15cm. Piłeczkę pingpongową połóżcie na środku. Na sygnał zaczynacie grę. Dmuchając, trzeba wbić gola przeciwnikowi. Gol kończy grę.

JĘZYCZEK WĘDROWNICZEK
Do tej zabawy potrzebne jest duże lustro. Kontroluje się w nim poprawność wykonywanych czynności. Opowiedz dziecku historyjkę o języczku, który wybrał się na wycieczkę po całej buzi. Języczek ogląda buzię od wewnątrz: liczy ząbki, dotyka podniebienia, zagląda pod siebie, dotyka dziąseł górnych i dolnych, wygląda na zewnątrz, próbuje dosięgnąć nosa, dotkną brody itp. Ta zabawa pozwala maluchowi poznać nazwy różnych części buzi.

HUŚTAWKA DLA MISIA
Ułóż dziecko wygodnie na plecach. Na jego brzuszku połóż książkę, posadź na niej misia lub inną ulubiona zabawkę. Dziecko, wdychając i wydychając powietrze huśta misia, który to unosi się, to opada. Dziecko musi oddychać powoli i spokojnie, tak, żeby miś nie spadł z huśtawki.

GŁODNY KOTEK
Opowiedz dziecku bajkę o głodnym kotku, który szukał czegoś do jedzenia. Jeśli wystarczy ci czasu i wyobraźni, możesz rozwinąć bajkę. Kotek spotyka różne zwierzątka i próbuje tego, co one jedzą. W końcu znajduje miseczkę mleka i stwierdza, że to jest najlepsze. Dziecko gra rolę kotka. Głodny kotek oblizuje kolejno górną i dolną wargę. Potem dziecko robi z rąk miseczkę i naśladując kota, „wypija" mleko. Na koniec, jak zwykle robią to kotki, myje się po jedzeniu, zlizuje mleczko z ust.

BAŃKI MYDLANE
Znana i bardzo lubiana przez dzieci zabawa. Możesz użyć gotowego zestawu kupionego w sklepie albo samodzielnie przygotować płyn i słomkę. Zachęcam do tego drugiego. Będziesz mieć pewność, że płyn nie jest szkodliwy dla dziecka. Bańki można robić w powietrzu i w kubku - dmuchając przez słomkę do środka.

PORZĄDKI
Rozsyp na stole drobne przedmioty. Zadaniem dziecka jest sprzątnąć wszystko do pudełka - za pomocą warg. Można robić zawody, kto zbierze więcej.

ŻYWE LUSTERKO
Usiądź naprzeciw dziecka. Ustalcie, kto pierwszy będzie lusterkiem. Jedna osoba robi różne miny, a „lusterko" stara się je naśladować. Potem zamieńcie się rolami. To naprawdę śmieszne.

.. 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

.

Mowa w dużej mierze wpływa na całokształt rozwoju dziecka, a szczególnie na jego powodzenie w szkole. Daje możliwość  komunikacji, stanowi narzędzie w zdobywaniu informacji, pozwala na wyrażanie swoich myśli, własnych opinii i uczuć.

Podstawą dla wyraźnej wymowy jest prawidłowe oddychanie, czysta fonacja, umiejętna artykulacja przy sprawnie funkcjonujących narządach mowy, umiejętność różnicowania dźwięków oraz prawidłowa analiza i synteza słuchowa.

Zajęcia, ćwiczenia logopedyczne mają na celu:

  • usprawnianie motoryki aparatu artykulacyjnego (m.in. języka, warg, żuchwy),
  • kształtowanie prawidłowego toru oddechowego, wydłużanie fazy wydechowej,
  • kształtowanie prawidłowych czynności fizjologicznych w obrębie aparatu mowy (tj. połykanie, żucie, odgryzanie),
  • rozwijanie słuchu fonematycznego,
  • wzbogacanie słownictwa, rozwijanie mowy opowieściowej,
  • rozwijanie umiejętności budowania dłuższych wypowiedzi,
  • rozwijanie umiejętności rozumienia wypowiedzi słownych,
  • uzyskanie prawidłowej artykulacji poszczególnych głosek.


Aby usprawnić język: 

  • mlaskamy,
  • układamy język w rurkę,
  • kląskamy (jak robi konik?),
  • wypychamy językiem policzki,
  • układamy język w „koci grzbiet”,
  • wsuwamy język pod górną i dolną wargę,
  • przesuwamy język na boki w jamie ustnej,
  • dotykamy czubkiem języka kolejnych zębów,
  • formujemy język szeroko i wąsko w jamie ustnej,
  • przesuwamy czubek języka zygzakiem po podniebieniu,
  • przesuwamy czubek języka od górnych zębów wzdłuż podniebienia.

Aby usprawnić wargi:

  • cmokamy,
  • parskamy, prychamy,
  • na przemian robimy „dzióbek” i rozszerzamy usta,
  • wydymamy, zaciskamy, rozluźniamy, masujemy wargi palcami,
  • układamy wargi jak do wymawiania samogłosek: A, O, U, E, Y, I,
  • przy zaciśniętych zębach, naprzemiennie zakładamy wargi na siebie.

Aby usprawnić policzki: 

  • poruszamy policzkami jak żaba,
  • napinamy policzki wraz z wargami,
  • wydymamy je i wciągamy do wewnątrz,
  • masujemy policzki dłońmi, okrężnymi ruchami.

Aby łatwiej uzyskać głoski: SZ, CZ, Ż, DŻ: 

  • cofamy czubek języka wzdłuż podniebienia,
  • czubkiem języka dotykamy wałka dziąsłowego,
  • czubkiem języka kreślimy kółka na podniebieniu miękkim,
  • czubkiem języka dotykamy na przemian dwóch górnych ostatnich zębów,
  • próbujemy dmuchać na czubek języka uniesiony do podniebienia, równocześnie przyciskając policzki dłońmi (język nie może przywierać do podniebienia, żeby powietrze nie przedostawało się bokami).       
     
  • Data aktualizacji: 2020-10-19 18:59
  • |
  • Licznik odwiedzin: 464 491